Wat zijn Romeinse cijfers en hoe werken ze? Regels en curiosa

De Romeinse beschaving was een van de meest welvarende in de oudheid. Ze vielen op door hun vooruitgang op tal van gebieden: ze vonden uit kranten, Carreteras, aquaducten, Romeinse bogen en ook een nummeringssysteem dat vandaag de dag nog steeds in bepaalde contexten wordt gebruikt: de Romeinse cijfers. Maar, Kent u de regels van Romeinse cijfers? Vervolgens zullen we deze regels bekijken en in detail de oorsprong, evolutie en de juiste manier om ze te gebruiken uitleggen. romeinse symbolen.

Oorsprong van Romeinse symbolen

Het Romeinse cijfersysteem is afkomstig van de Etrusken, een oud volk dat het Italiaanse schiereiland bewoonde vóór de uitbreiding van Rome. De Etrusken gebruikten symbolen zoals I, Λ, X, Ψ, 8 en ⊕ om getallen weer te geven. Deze werden later door de Romeinen overgenomen. Romeinse cijfers vielen onder andere op omdat ze een niet-positioneel systeem, in tegenstelling tot het decimale systeem dat we tegenwoordig gebruiken. In plaats van te vertrouwen op de positie van getallen, voegden de Romeinen symbolen toe of verwijderden ze, afhankelijk van hun plaatsing. In feite evolueerde het formaat dat we kennen geleidelijk, en pas in de Middeleeuwen stabiliseerden de cijfers zich in de vorm die we vandaag de dag gebruiken.

Romeinse cijfers regels

Het Romeinse cijfersysteem lijkt in eerste instantie misschien ingewikkeld, maar als je het eenmaal begrijpt basisregels, het is heel eenvoudig. Vervolgens leggen we de belangrijkste regels van Romeinse cijfers uit:

1. Lezen van links naar rechts: Net als ons eigen cijfersysteem worden Romeinse cijfers van links naar rechts gelezen. In onze cultuur is dit geen probleem, omdat ons leessysteem dezelfde richting uitgaat.
2. De symbolen I, X, C en M kunnen maximaal drie keer worden herhaald. III vertegenwoordigt bijvoorbeeld het getal 3 en XXX vertegenwoordigt 30.
3. De symbolen V, L en D kunnen niet worden herhaald. Daarom kun je VV niet schrijven om 10 weer te geven, dit is onjuist.
4. Optellen en aftrekken volgens positie: Als een kleiner getal rechts van een groter getal wordt toegevoegd, wordt het toegevoegd. VI (5 + 1) is bijvoorbeeld 6. Als het kleinere getal echter links staat, wordt het afgetrokken. Voorbeeld: IV (5 – 1) is gelijk aan 4.
5. Om duizenden of miljoenen weer te geven, wordt er een bovenste regel boven het getal gebruikt, wat betekent vermenigvuldigen met 1000. Bijvoorbeeld: V vertegenwoordigt 5000.

Vertegenwoordiging van grote hoeveelheden

Naast de basisregels konden de Romeinen ook grotere aantallen vertegenwoordigen. Om dit te doen, gebruikten ze een bovenste balk boven de symbolen, die de waarde van het getal met 1000 vermenigvuldigde.

Met het gebruik van deze staven konden de Romeinen veel grotere bedragen vertegenwoordigen, waaronder miljoenen. Bijvoorbeeld, X vertegenwoordigde 10.000, en MM Het zou twee miljoen zijn.

Het duodecimale systeem voor breuken

Een interessant feit over het Romeinse systeem is dat ze ook een duodecimaal systeem om breuken weer te geven. Met dit systeem kon het getal in 12 gelijke delen worden verdeeld, waardoor het berekenen van veelvoorkomende breuken in het dagelijks leven, zoals ¼ of ½, eenvoudiger werd. Om kleinere breuken weer te geven, gebruikten de Romeinen het symbool I voor eenheden en de letter S voor de helften (halve delen). Ook de Romeinse munten gebruikten dit duodecimale stelsel, waarbij een «punt» werd gebruikt om een ​​ounce of een twaalfde van een munt aan te geven.

Romeinse cijfers vandaag

Tegenwoordig vinden Romeinse cijfers nog steeds hun plaats in nummering van eeuwen, hoofdstukken in boeken, namen van pausen en koningen, films en sportevenementen zoals de Olympische Spelen of de Super Bowl.

• Namen van pausen en koningen: Johannes Paulus II, Hendrik VIII.
• Leeftijden: 21e eeuw, 13e eeuw.
• Hoofdstuknummers: Hoofdstuk X, Hoofdstuk III.
• Evenementen: Super Bowl LIV, Olympische Spelen XXIX.

Kenmerken en curiosa van het Romeinse cijfersysteem

Het is duidelijk dat de Romeins cijfersysteem Het werd gebruikt door de mensen die leefden in de oudheid van de Romeinse rijk. Als hoofdkenmerk vinden we dat in dit numerieke systeem sommige letters worden gebruikt als symbolen voor cijfers. Het is ook belangrijk om te vermelden dat Romeinse cijfers een decimaal nummeringssysteem. Wat bedoelen we? Dat wil zeggen dat ze er tientallen, honderden, duizenden, enzovoort hebben. Een merkwaardig feit dat we niet mogen vergeten te vermelden is dat er is geen nummer nul om het niet-bestaan ​​van elementen aan te duiden (dit getal was al bekend sinds de Babylonische tijd, maar werd pas in de jaren 900 als getal in India geïntroduceerd en werd wereldwijd bekend dankzij de Arabieren. Het is echter bekend dat de monniken Dionysius Exiguus en Sint-Bede in de jaren 525 en 725 het symbool N gebruikten om 0 voor te stellen, maar dit wordt tegenwoordig niet meer gebruikt). Binnen Romeinse cijfers er zijn ook geen negatieve getallen. Het is belangrijk om te weten dat ze momenteel worden gebruikt voor: nummer de verschillende delen of boeken van een encyclopedie (Volume I, Volume II), we gebruiken ze ook voor: namen van de koningen, pausen en andere kerkelijke figuren (paus Benedictus XVI), voor de acts en scènes uit een toneelstuk Het wordt ook gebruikt (Act I, Scene 2). Tegenwoordig wordt het Romeinse cijfersysteem gebruikt voor de congres afspraak, Olympische Spelen en andere evenementen (II Congress of Medicine), we maken er ook gebruik van voor de nummering van verschillende films van dezelfde saga (Rocky, Rocky II, Rocky III enzovoort), en anderen. Romeinse cijfers hebben een belangrijke culturele waarde, omdat ze ons verbinden met het verleden en ons herinneren aan de oorsprong van ons huidige nummeringssysteem. Hoewel het geen praktisch systeem is voor wiskundige berekeningen op grote schaal, wordt het in verschillende aspecten van het moderne leven wel degelijk toegepast. Als u de regels van Romeinse cijfers beheerst, krijgt u niet alleen een beter begrip van de geschiedenis en cultuur, maar krijgt u ook een handig hulpmiddel bij het lezen en beter begrijpen van verschillende vormen van nummering die nog steeds in gebruik zijn.