คำนำหน้าและคำต่อท้ายในภาษาสเปน: คำจำกัดความตัวอย่างและการใช้งาน

คำนำหน้า

ในบทความนี้เราจะสำรวจ คำต่อท้ายและคำนำหน้าคืออะไรวิธีการทำงานและวิธีการใช้เพื่อเปลี่ยนความหมายของคำ องค์ประกอบทางไวยากรณ์เหล่านี้เป็นพื้นฐานในการทำความเข้าใจโครงสร้างของคำในภาษาสเปน และเราจะอธิบายอย่างชัดเจนและละเอียดเพื่อให้ทุกคนเข้าใจในที่นี้ คำต่อท้ายคืออะไร y คำนำหน้าคืออะไร.

คำนำหน้าคืออะไร?

ลอส คำนำหน้า เป็นองค์ประกอบที่วางไว้ delante ของคำและปรับเปลี่ยนความหมาย เพื่อให้เข้าใจว่าคำนำหน้าทำงานอย่างไร เรามาทำความเข้าใจกันดีกว่า แขน– คำนี้หมายถึงส่วนหนึ่งของร่างกาย อย่างไรก็ตามถ้าเราเพิ่มคำนำหน้า ป้องกัน (ซึ่งแปลว่า ‘ข้างหน้า’) เราได้คำว่า ปลายแขนซึ่งหมายถึงส่วนต่างๆ ของร่างกาย ซึ่งอยู่ก่อนแขน ในกรณีนี้คำนำหน้าได้เปลี่ยนความหมายของคำไปโดยสิ้นเชิง

ในทางเทคนิคแล้ว คำนำหน้าคือ รูปแบบที่ขาดความเป็นอิสระ– ซึ่งหมายความว่าไม่สามารถใช้แยกกันได้ แต่จำเป็นต้องรวมเข้ากับคำพื้นฐานจึงจะมีความหมายที่สมบูรณ์ พวกเขาใช้กันอย่างแพร่หลายสำหรับ ได้คำศัพท์ใหม่ๆ และเปลี่ยนความหมายของสิ่งที่มีอยู่แล้ว

คำต่อท้ายและคำนำหน้าในภาษาสเปน

ตัวอย่างคำนำหน้าทั่วไป

ด้านล่างนี้คือคำนำหน้าที่พบบ่อยที่สุดในภาษาสเปนและความหมาย:

  • ปฏิ –: ขัดแย้งหรือต่อต้าน ตัวอย่าง: ผิดธรรมชาติ, ยาปฏิชีวนะ
  • อัตโนมัติ: หมายถึงสิ่งที่ทำด้วยตัวเอง ตัวอย่าง: รถยนต์ การเรียนรู้ด้วยตนเอง
  • อีกครั้ง: บ่งบอกถึงการซ้ำซ้อน ตัวอย่าง: เลือกใหม่, สร้างใหม่
  • ใน- o ฉัน-: ปฏิเสธหรือขาด ตัวอย่าง: เป็นไปไม่ได้, เป็นอมตะ

อย่างที่คุณเห็น คำนำหน้าสามารถเพิ่มความหมายและความแตกต่างใหม่ให้กับคำพื้นฐาน โดยไม่ต้องเปลี่ยนหมวดหมู่ไวยากรณ์ ซึ่งทำให้คำเหล่านี้เป็นเครื่องมือที่มีประโยชน์มากสำหรับการสร้างคำศัพท์ใหม่

คำต่อท้ายคืออะไร?

ลอส คำต่อท้าย พวกมันทำงานคล้ายกับคำนำหน้ามาก แต่มีความแตกต่างที่สำคัญอย่างหนึ่ง: พวกมันถูกวางไว้ ที่ส่วนท้ายของราก ของคำและสามารถปรับเปลี่ยนความหมายหรือเสริมความหมายที่มีอยู่ได้โดยตรง ส่วนต่อท้ายจะเพิ่มข้อมูลเพิ่มเติมที่รากของคำ ตัวอย่างเช่น:

ถ้าเรายึดถือคำพูด. แตงโม และเราเพิ่มส่วนต่อท้าย -เออาร์ (ซึ่งหมายถึง ‘สถานที่ซึ่งมีสิ่งใดอุดมสมบูรณ์’) เราได้คำว่า เมโลนาร์ซึ่งแปลว่า “แหล่งที่มีแตงโมอุดมสมบูรณ์”

คำต่อท้ายมีความสำคัญในการสร้างคำศัพท์ใหม่และมักจะเปลี่ยนหมวดหมู่ไวยากรณ์ของคำต้นฉบับด้วย เช่น เพิ่มคำต่อท้าย -อิโตะซึ่งบ่งบอกถึงความจิ๋วของคำ หมา, เราได้รับ ลูกสุนัขซึ่งเปลี่ยนทั้งขนาดโดยนัยของสัตว์และระดับของความรัก

ตัวอย่างทั่วไปของคำต่อท้าย

  • -มาก: บ่งบอกถึงระดับขั้นสุดยอด ตัวอย่าง : สวยมาก, ยิ่งใหญ่มาก.
  • -อิโต/เอ: จิ๋วหรือน่ารัก ตัวอย่าง: บ้านหลังเล็กๆ, ต้นไม้เล็กๆ.
  • -พ่อ: เพื่อสร้างคำนามที่เป็นนามธรรม ตัวอย่าง: ความเมตตา ความสุข
  • -สามารถ: สิ่งที่เป็นได้ ตัวอย่าง: ชนิด, น่าจะเป็น.

เช่นเดียวกับคำนำหน้า คำต่อท้ายสามารถเปลี่ยนความหมายของคำได้ และในหลายกรณี อาจทำให้คำพื้นฐานทำงานในหมวดหมู่ไวยากรณ์อื่นได้

ที่มา

ใน รากศัพท์จึงมีคำใหม่เกิดขึ้นจาก อีกอย่างหนึ่งโดยการบวก ลบ หรือแทนที่องค์ประกอบที่เรียกว่า affixes (เช่นคำนำหน้าและคำต่อท้าย) รากศัพท์ช่วยให้คุณสามารถสร้างช่วงของคำที่ได้มาจากรากศัพท์ทั่วไป

ตัวอย่างของ แบ่งพาราสังเคราะห์ ปัญหานี้เกิดขึ้นเมื่อเติมคำนำหน้าและคำต่อท้ายลงในคำฐานพร้อมกัน ในกรณีนี้ หากเราตัดคำต่อท้ายทั้งสองคำ (คำนำหน้าและคำต่อท้าย) ออกไป เราจะเหลือคำที่ไม่มีอยู่จริง ตัวอย่างเช่น คำว่า ‘disabled’ ซึ่งทั้ง ‘dis-‘ และ ‘-ed’ มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อความหมายที่แท้จริงของคำ

ประเภทบายพาส

มีรูปแบบที่แตกต่างกันออกไป ซึ่งพบได้บ่อยที่สุด การก่อตัวด้านหลังซึ่งได้คำศัพท์ใหม่มาด้วย การลบคำต่อท้ายกระบวนการนี้ใช้ในการสร้างคำนามจากคำกริยา ตัวอย่างเช่น คำว่า ‘galope’ มาจากคำว่า ‘galopar’ (วิ่งควบ) อีกตัวอย่างหนึ่งคือ ‘debatir’ (ถกเถียง) ซึ่งคำว่า ‘debate’ มาจากคำนี้

นี่เป็นกระบวนการทั่วไปในภาษาประจำวันและแสดงให้เห็นว่าคำลงท้ายสามารถทำให้คำที่ซับซ้อนมากขึ้นง่ายขึ้นได้อย่างไร

ค่าความหมายของคำนำหน้าและคำต่อท้าย

โดยการเพิ่มก อุปสรรค อย่างที่เราเห็นไปแล้ว หมวดหมู่ทางไวยากรณ์ของคำไม่เปลี่ยนแปลง แต่ความหมายของคำนั้นเปลี่ยนแปลง ตัวอย่างเช่น คำว่า ‘enabled’ จะเปลี่ยนเป็น ‘disabled’ โดยมีคำนำหน้าว่า ‘dis-‘ ซึ่งแสดงถึงการปฏิเสธ

ในทางกลับกันก คำต่อท้าย เช่นเดียวกับ ‘-dad’ โดยทั่วไปแล้ว ‘-dad’ จะสร้างคำนามจากคำคุณศัพท์โดยไม่เปลี่ยนความหมายพื้นฐานของรากศัพท์ แต่จะเปลี่ยนหน้าที่ในประโยค ตัวอย่างเช่น ‘igual’ เปลี่ยนจากคำคุณศัพท์เป็นคำนามใน ‘igualdad’

นอกจากนี้ยังมีคำนำหน้าที่มี มากกว่าหนึ่งความหมายกรณีที่น่าสนใจคือคำนำหน้า ‘re’ ซึ่งสามารถหมายถึง:

  • ‘อีกครั้ง’ เช่นในคำว่า ‘หยิบขึ้นมา’ หรือ ‘อ่านซ้ำ’
  • ‘สมบูรณ์’ เช่นเดียวกับใน ‘เติม’ หรือ ‘ปก’

สิ่งที่คล้ายกันนี้เกิดขึ้นกับคำต่อท้าย คำต่อท้ายอย่าง ‘-ous’ ซึ่งสร้างคำคุณศัพท์ จะเติมคุณสมบัติที่เชื่อมโยงคำฐานกับคำคุณศัพท์ที่ได้ เช่น ‘kind’ หรือ ‘leafy’

ในวิดีโอนี้ คุณจะเห็นคำอธิบายโดยละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับหัวข้อนี้: คำอธิบายของคำต่อท้ายและคำนำหน้า.

ข้อสรุป: คำนำหน้าและคำต่อท้ายเป็นองค์ประกอบสำคัญในการสร้างภาษาสเปน การใช้ภาษาจะมีความยืดหยุ่นและช่วยให้สามารถสร้างคำที่มีความหมายเฉพาะเจาะจงได้ การทำความเข้าใจว่าคำนำหน้าและคำต่อท้ายทำงานอย่างไรจะเปิดประตูสู่ความสมบูรณ์ทางภาษามากขึ้น ไม่ว่าคุณจะมีทักษะการใช้ภาษาสเปนในระดับใดก็ตาม